Aklımın sınırının olduğu gibi bir düşünceye kapıldığımı hissediyorum.Evren beni köreltiyor.Bana sınırlarını vermediği sürece inancımı ve aklımı kaybedeceğim korkusuna kapılıyorum. Aklımın alamadığı binlerce soru; Dünyanın bilinen tarihine baktığımızda sonsuz olasılığın ardından insanlığın dünyada neden var olduğu ve nereden geldiği? Dinozarların çağı ne şekilde sona erdi? Evren içinde sonsuz nesnenin ve maddenin olduğu koca bir yığın iken biz sadece onlardan birimiyiz? Bir gün ben öldüğümde bu yazımı okuyup bu soruların cevabını öğrenen nesile seslenerek; 

 -Hayatın size neden verildiğini bilerek yaşadığınız için çok. şanslınız sizi kıskanıyorum.